Dag 6 – Op weg naar 10 oktober, WK Ironman Kona, Hawaii
Wie is Tristan Olij?
We zijn opgegroeid in dezelfde straat. Allebei een Vis als sterrenbeeld. Alleen… ik zwem, fiets en loop iets minder hard.
Als klein jongetje had ik Tristan al in mijn armen. Ik was de vaste oppas van Michael en Sandra en man, wat heb ik een lol met die jongens beleefd!
En nog steeds betekenen Tristan en zijn broers heel veel voor me.
Later paste Tristan samen met zijn vriendin — of eigenlijk moet ik inmiddels zeggen: zijn vrouw — Anke op mijn kinderen. En nu past hij op míj, zeg ik altijd!
Tristan was vroeger al een ondernemend kind. Die wist wel wat hij wilde! Voetballen was niets voor hem, maar toen hij begon met motorcrossen, kwam de passie al snel naar boven.
In 2016 — even uit mijn hoofd — werden Tristan, Oscar Minjon en Gijs Molenaar het beste trio van Nieuwe Niedorp. Hun prijs? 1 minuut gratis winkelen bij de Jumbo! Hoe leuk is dat?
Vanaf dat moment begon alles te rollen.
Tristan kreeg van Oscar een lactaattest cadeau bij Eric van der Linde. Eric zag ook al snel het talent in deze jongen.
Sindsdien draait eigenlijk alles om één ding: vooruitgang. Beter worden. Sneller worden.
Elke training, iedere race en eigenlijk iedere keuze staat in het teken daarvan.
In 2022 volbracht Tristan voor het eerst een hele triathlon. Waar zijn doel toen nog was om een volledige triathlon uit te finishen, staat hij nu tussen het beste startveld van de wereld. Op het WK Ironman in Kona.
Eigenlijk is het bizar wat hij in die paar jaar heeft gepresteerd.
Zie het overzicht hieronder.
En dit jaar zette hij nog een geweldige 7:43:15 neer tijdens de Challenge Roth. Een tijd waar je echt even bij stil moet staan.
Maar topsport is hard.
Er zijn namelijk meer heel goede triatleten…
Vorig jaar in Almere was daar misschien wel het beste voorbeeld van. We waren er allemaal bij. We vierden zijn overwinning op het Europees kampioenschap eigenlijk al.
Maar toen kwam er ineens een Brit de laatste bocht om…
Nog geen 500 meter voor de finish passeerde hij Tristan.
Het hele stadion werd muisstil.
Vreselijk.
Natuurlijk is een tweede plaats fantastisch. En daar zat ook meteen de Nederlandse titel aan vast. Superknap natuurlijk.
Maar jeetje… wat was dat een teleurstelling. Je voelde gewoon de pijn en de enorme teleurstelling bij iedereen die daar stond.
Tristan heeft zeker gebaald.
Maar wat ik misschien nog wel het meest bewonderenswaardig vind: hij gaat daarna gewoon weer verder.
Training hervatten. Evalueren. Leren. Volgende doel.
Niet blijven hangen in wat er misging, maar weer vooruitkijken.
En precies dát is volgens mij topsport.
Respect.
Tristan stond hier twee jaar geleden ook al op het WK in Hawaii. Zijn tijd: 8:06:41.
Even voor jullie thuis: je kwalificeert je voor het IRONMAN World Championship voornamelijk door een startbewijs (slot) te verdienen tijdens een officiële kwalificatiewedstrijd.
Tristan pakte dit slot-ticket in Zuid-Afrika, waar hij derde werd.
Hoe zal hij het dit jaar doen?! 7:49:15, zeg ik. Of zeg ik dan iets gevaarlijks? ;)
Nog 4 dagen…
Op naar 10 oktober.
Ironman World Championship – Kona, Hawaii.
Laura
