Dag 9 – The Day Before
En voor jullie… THE DAY!
Ten eerste: rectificatie van deze journalist!!!!
De wedstrijd begint om 6.20 uur ’s ochtends in Kona. Voor jullie thuis is dat 18.20 uur! Tien minuten eerder inloggen is natuurlijk leuk voor de voorbeschouwing.
Bekijk hier de live-uitzending
Werkt de link niet? Er zijn nog twee andere links te vinden op YouTube.
Had gisteren niet helemaal mijn dag, denk ik… Iets met kabels die mogelijk boven ons huis aan de Winkelerweg komen… Maar dat laat ik hier los. Dat komt thuis wel weer.
Jongens, wat wordt het spannend!
De temperatuur is iets gezakt. Toch wordt de gevoelstemperatuur morgen voor de mannen zo’n 32 graden. Ook de zee is wat ruiger geworden doordat de wind is toegenomen.
Ik start mijn dag om 7.00 uur weer met een wandeling. Na negen dagen is het inmiddels een gewoonte geworden. Mensen herkennen me zelfs op straat als ik langs de prachtige huizen van Kona loop. Hoe leuk is dat!
Onderweg kom ik Tristan tegen. Hij gaat iedere ochtend vroeg koffie drinken bij een stand van een van zijn sponsoren: De Boer. Goed om daar je gezicht te laten zien. Niet alleen voor de sponsor, maar ook voor alle andere triatleten die op het eiland zijn.
Als ik gedoucht ben, is Tristan alweer terug. Hij heeft lekker koffie voor ons meegenomen en zit zelf aan zijn ontbijt: bagels met jam. Licht eten, want morgen moet het gebeuren.
‘Al zenuwachtig?’ vraag ik.
Hij kijkt op zijn telefoon en zegt: ‘Nee.’
Vervolgens kijkt hij me aan, glimlacht en zegt…
‘Een beetje.’
Lieverd is het.
En eerlijk? Ik begin het zelf ook te voelen. Je merkt het gewoon op dit eiland. Er staat iets groots te gebeuren.
Alles moet kloppen
Tristan maakt alles klaar voor morgen. Bidons met water en elektrolyten, bidons met koolhydraten en zijn voeding, zorgvuldig met elastiekjes bevestigd. Stickers op de bidons, stickers op de fiets. Wielrenschoenen en hardloopschoenen liggen klaar in de daarvoor bestemde zakken.
Alles heeft zijn plek. Overal is aan gedacht.
Het is tijdens deze triatlon ontzettend moeilijk om je vochtbalans op peil te houden. De atleten verliezen door het enorme zweten in deze warmte veel vocht. Voeding en drinken zijn dus minstens zo belangrijk als de benen die het werk moeten doen.
Ik zei het gisteren al tegen jullie thuis: hij is er klaar voor!
Nummer 55, jongens! Dat moet hem worden!
Sandra en ik pikken deze ochtend de auto nog even in om een rondje over dit prachtige eiland te rijden. Wat is Hawaii toch adembenemend mooi!
De fiets inleveren
Om 15.00 uur rijd ik samen met Tristan naar Kona. De fiets moet worden ingeleverd en staat vanaf dat moment klaar voor de wedstrijd van morgen, onder 24-uursbewaking.
Wat een happening daar!
Al snel wordt Tristan opgemerkt en volgt er een interview. De schoenen gaan op hun plek en de helm wordt op de fiets gezet.
Alles staat klaar.
We gaan weer.
Eerst nog even koffie halen voor morgenochtend, want om 3.30 uur gaat de wekker!
In de auto vraag ik hem: ‘Hoe hoog is je zenuwenniveau, van 0 tot 10?’
‘Een 4 à 5’, zegt hij.
Het gaat goed met hem!
Thuisgekomen volgt de laatste behandeling voor de wedstrijd. Alles nog even nalopen en checken.
Nou ja, de laatste behandeling… Ik heb hem ook nog een ontspanningsmassage aangeboden voor het slapengaan, met de rustgevende yogamuziek van Anke erbij.
Deze atleet wordt in de watten gelegd hoor!
Tristan en Anke eten rustig samen even thuis. Dat leek me het beste idee. Sandra en ik hebben ondertussen zin om de sfeer in het stadje te proeven, op de vooravond van het grote, iconische WK hier in Kona, Hawaii.
Natuurlijk zijn we op tijd weer thuis. Iedereen moet vroeg naar bed!
Morgen is het zover!
Spannend, lieve lezers thuis!
Morgen gaat het écht gebeuren.
Hierna schrijf ik nog één verslag: dat van de wedstrijddag zelf. Van het opstaan midden in de nacht, de rit naar Kona, de start, het zwemmen, fietsen en lopen… en natuurlijk de vraag waar iedereen op wacht:
Hoe komt Tristan over de finish?
Maar weet je wat ik eigenlijk het allermeeste hoop?
Dat hij zelf tevreden is. Dat hij de race finisht met een tijd waar hij voor gekomen is. En vooral dat hij niet door zijn reserves heen zakt.
Dat gebeurd op deze wedstrijden in deze warmte namelijk. Je kunt nog zo goed zijn…de nummer 1-2-3 geplaatste zijn, maar als je op ‘DE DAG’ je dag niet hebt, je je race niet goed opbouwt waardoor je lichaamsgewicht temperatuur stijgt….dan krijg je dit tijdens de race niet meer onder controle.
Als je je race goed opbouwt kom je hier met een lichaamstemperatuur tussen de 39-40 binnen. Jullie mogen het zelf thuis invullen als dit dus niet goed verloopt en wat dan de gevolgen kunnen zijn.
En dan komt hij straks binnen, na 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,2 kilometer hardlopen. Ik kijk naar dit moment uit!
Lieve Tris, ik heb tot nu toe van elk moment hier genoten. Vlammen morgen!
Nummer 55… we staan achter je!
Laura
